معرفتی نو
دوشنبه 5 بهمن 1394 :: نویسنده : شبنم


پویندگان راه علم و اندیشه با همهٔ گوناگونی خود یا مورد ستایش و شایستهٔ اجرند یا سزاوار عقاب می‌باشند؛ یعنی کسانی که اندیشه‌های گوناگون را دنبال کرده و به هر صورت به حق نرسیده‌اند، می‌توانند در پیش‌گاه عدالت، پاداش شایسته‌ای داشته باشند یا مورد عقاب قرار گیرند و چوب گمراهی خود را بخورند. در این‌جا پرسشی پیش می‌آید که آن‌ها مجوز برای حرکت خود داشته‌اند یا نه؟ آیا این‌گونه حرکت‌ها نیازی به مجوز دارد یا آن‌که هر کس می‌تواند بی‌محابا در هر طریق با هر کوله‌باری یا بدون کوله‌بار حرکت کند؟ آیا حرکت انسان باید حساب شده باشد و هر کس باید پیش از حرکت، موقعیت خود و موقعیت حرکتی خود و نهایت حرکت را در نظر داشته باشد و نباید بی محابا خود را به آب و آتش زند؟

به طور خلاصه در پاسخ به این پرسش‌ها باید گفت: اگرچه تمامی روندگان اندیشاری در یک مسیر فکری در حرکت می‌باشند، نیت، نوع حرکت و نهایت آن با مجوز حرکتی آن‌ها بدون رابطه نمی‌باشد. کسی که در حرکتی فکری، نیت بازیابی دارد با فردی که جز با سرکشی و عناد پرورده نشده است تفاوت دارد. شخصی که دارای درد و به دنبال گمشدهٔ خود می‌گردد با کسی که بی‌درد و تنها به دنبال اشکال‌تراشی است متفاوت می‌باشد. آن‌که معقول حرکت می‌کند و شرایط و خصوصیت‌های حرکت خود را در نظر دارد، با فردی که بی‌محابا و به‌دور از تحصیل اسباب و شرایط حرکت می‌کند تفاوت دارد.

چیزی که مهم است و باید هر رونده‌ای به آن اهمیت دهد این است که راه مشکل و بی‌نهایت دور است و همراه با سنگلاخ‌هایی بس فراوان است و هر نوع بی‌احتیاطی، شتاب‌زدگی و بی‌محاباگری زیان‌بار می‌باشد.

رونده ابتدا باید نیت راه‌یابی به حقیقت را داشته باشد و شرایط لازم برای حرکت را فراهم کند و با احتیاط و آرام گام بردارد. این دسته از افراد گذشته از آن‌که به‌طور نوعی رستگار می‌شوند، اگر در مخاطراتی بیفتند با دیگران تفاوت دارند؛ اگرچه در نهایت، گمراهی به عنوان گمراهی اجر و مزدی ندارد اما زیان‌باری آن بیش از فایدهٔ این حرکت نمی‌باشد.

هر کس در طول حرکت خود باید بداند که آثار نظری و عملی اندیشه و کردار وی در مرتبهٔ نخست، گریبان‌گیر خود او خواهد شد و کسی جلودار گمراهی او نمی‌گردد و این خود فرد است که باید احتیاط لازم را داشته باشد. البته با این بیان که گمراهان اگرچه رستگاری نداشته باشند و به ثواب ابدی نایل نیایند، اجر عمل و مزد فکر و اندیشهٔ آن‌ها در طول راه پرداخت می‌شود و کسی از نتیجهٔ کار شایسته‌ای که داشته است بی‌بهره نمی‌ماند.

پس می‌توان گفت: آدمی با اندیشهٔ فطری و طبیعی خود مجوز گویایی برای حرکت دارد و با تحصیل شرایط و احتیاط لازم، استعداد حرکت فکری را نیز داراست؛ ولی این چنین نیست که این مجوز علت بی‌محابایی آدمی باشد یا آن‌که در هر صورت سبب نجات وی شود و حمایت‌گر فرد گمراه گردد؛ هرچند از نتیجهٔ زحمات جانبی افراد نبایدمأیوس بود و هر کس به هر اندازه از راستی که دانسته باشد، در طریق گمراهی نیز خوبی‌های خود را تحصیل می‌کند و پاداش درستی‌های خود را می‌بیند.

پس می‌توان این‌گونه گفت که با وجود این‌که راه برای انسان در پرواز به سوی قله‌های بلند اندیشه باز است، این راه آسان نیست و ضمانت اجرایی حتمی برای رستگاری و فیروزی افراد در این راه وجود ندارد. هر کس در این راه قدم می‌نهد خونش پای خودش است و فکرش نوع نتیجهٔ او را معین می‌کند و ابدیت خویشتن خویش را با مشی فکری خود رقم می‌زند و بسیاری از عوامل ناخودآگاه پنهانی و ظاهری نیز او را هم‌راهی می‌کنند و گروه‌های فراوانی از مدبرات صوری و معنوی همیشه با او در سفر هم‌راه و هم‌گام می‌باشند و شیطان‌های ذهنی و عملی نیز لحظه‌ای آرام ندارند و با آدمی در تمام نقاط سفر هم‌صدا می‌گردند.






نوع مطلب : انسان شناسی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
کسب درآمد با فروش و بازاریابی فایل



فال انبیاء


آیه قرآن تصادفی
زیارت عاشورا
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات