معرفتی نو
جمعه 2 بهمن 1394 :: نویسنده : شبنم
 

آدمی در عمر کوتاه خود فرصت‌های زیادی را به آسانی از دست می‌دهد. گویی او برای عمر خود ارزش معنوی قایل نیست و عمر وی تنها برای رفع نیازهای مادی و دنیوی اوست!

بسیاری از لحظات عمر آدمی به بطالت می‌گذرد ـ گرچه بسیاری از انسان‌ها همهٔ عمر خود را تلف می‌کنند ـ ولی برخی به‌طور نسبی از عمر خود استفادهٔ خوبی دارند. کم‌تر کسی است که همهٔ عمر را مغتنم شمرد که این‌ها جز اولیای خدا نمی‌توانند باشند. اغتنام عمر در هنگامهٔ جدا شدن روح از بدن و مرگ است که اهمیت خود را می‌نماید و فرد در آن موقع به نیکی در می‌یابد چه استعدادهای نهفته‌ای داشته است که در مرحلهٔ قوه باقی مانده و به فعلیت نرسیده و چه زمان‌هایی که می‌توانسته در رشد و کمال آدمی صرف شود اما در اموری بیهوده و گذرا از دست رفته است.





نوع مطلب : انسان شناسی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
کسب درآمد با فروش و بازاریابی فایل



فال انبیاء


آیه قرآن تصادفی
زیارت عاشورا
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات