معرفتی نو
دوشنبه 14 دی 1394 :: نویسنده : شبنم
سفر به ابدیت
آخرت پایانی بر تمامی سفرهاست که ما را به‌سوی ابد رهسپار می‌سازد و دور «إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیهِ رَاجِعُونَ»(1) را به ما نشان می‌دهد. در پیشامد مصیبت‌ها بهتر است بگوییم: ما از سوی خدا آمده‌ایم و به سوی خدا باز می‌گردیم. ما از سوی خدا آمده‌ایم، اما هر کس به‌سوی خدای خودش باز

1. بقره / 156.
می‌گردد. یکی به‌سوی جهنم می‌رود و یکی به برهوت می‌رسد و یکی در تابوت قرار می‌گیرد و دیگری عازم بهشت می‌شود و هر کسی به سوی خدای خویش رهسپار است. یکی به سوی رحمان می‌رود و به محض این‌که از دنیا می‌رود، از فرشتهٔ مرگ گرفته تا دیگر فرشتگان، با اجلال و تکریم با او رفتار می‌کنند و یکی هم به‌سوی جبار باز می‌گردد و فرجام او «وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِیمٌ»(1) می‌شود و تا از دنیا می‌رود، ملائکهٔ عذاب و انتقام ـ که غلاظ و شداد هستند ـ بر او چیره می‌شوند: «عَلَیهَا مَلاَئِکةٌ غِلاَظٌ شِدَادٌ لاَ یعْصُونَ اللَّهَ مَا أَمَرَهُمْ وَیفْعَلُونَ مَا یؤْمَرُونَ»(2). او با فرشتگانی درگیر می‌شود که آن‌چه را باید، انجام می‌دهند.
نمی‌دانم چگونه می‌توانید حال انسانی را دریابید که می‌بیند دست وی از تمام آشنایان و فامیل و از تمامی اموال و داشته‌های دنیایی و آن‌چه
1. بقره / 10.
2. تحریم / 6.
که دوست داشته است، کوتاه می‌شود و در حال احتضار، رو به مرگ و سفر ابدی آخرت می‌رود.

وقتی انسان را در کفن یا در تابوت می‌گذارند، چه حالی به انسان دست می‌دهد! گاهی او از حسرت، تابوت را می‌شکند؛ یعنی همان وقتی که می‌بیند هرچه داشته، جا گذاشته، و چیزی را با خود نیاورده است. گاه انسان وقتی در تابوت قرار می‌گیرد، حسرت می‌خورد و می‌گوید من چه‌قدر احمق و نادان بودم که مال خودم را برای خودم مصرف نکردم و آن را برای وارثانی گذاشتم که با من آشنایی ندارند.




نوع مطلب : انسان شناسی، 
برچسب ها :
لینک های مرتبط :


آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
کسب درآمد با فروش و بازاریابی فایل



فال انبیاء


آیه قرآن تصادفی
زیارت عاشورا
 
 
 
شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic